Şiir Pınarı
  Sus
 


Sustuğum gün
Sen konuşma
Bozulmasın büyüsü sessizliğin...

Sustuğum gün
Suskunluğumdan sanma,
Hele dil bilmezliğimden hiç değil;
Konuşmak neye yarar kimi zaman...

Sustuğum gün
Konuşacak sözüm olmadığı
Ya da kalmadığı
Ya da sözlerin
Hiç bir anlam taşımadığı demek değil...

Kimi zaman
Konuşmamak,
Susmak,
Hele de konuşmaya susayacak kadar
Susmak gerek.

Sustuğum gün
Sen konuşma
Sakın konuşma!..

Bir susmak, bin konuşmaktan
Daha çok şeyler söyler yerinde...
Yerinde,
Bin söylemden daha etkilidir bir susmak.

Sustuğum gün bil ki
Suskunluğum konuşmaktadır
Hatta haykırmaktadır avaz avaz

Öyle bir sus, öyle bir sus ki
Duysun herkes sessizliğinin sesini
Duysun herkes suskunluğunun avazını

Sadece konuşmak anlatmaz ki niyazını
Bir sus ki
Duyulsun suskunluğun!..

Öyle bir susalım ki hep birden
Suskunluğumuzun nidası yükselsin gökyüzüne
Sarsın yeryüzünü sessizliğimiz
İşitsin duymayan kulaklar sessizliğimizi
Öyle bir işitsin ki
Yürekleri hoplasın suskunluğumuzdan

Sanmasınlar ki sessizliğimiz
Duyarsızlığımızdan

Aman bir sus!..
Binlerce sus!..
Sus!....
 






Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsminiz:
Mesajın:

 
  Toplam 17197 ziyaretçi (26078 klik) buradaydı  
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=